[ سوره النحل ‹ 16 › : آيات 38 تا 40 ] وَ أَقْسَمُوا بِاللَّه جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّه مَنْ يَمُوتُ بَلى وَعْداً عَلَيْه حَقًّا وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ‹ 38 › لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي يَخْتَلِفُونَ فِيه وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ كانُوا كاذِبِينَ ‹ 39 › إِنَّما قَوْلُنا لِشَيْءٍ إِذا أَرَدْناه أَنْ نَقُولَ لَه كُنْ فَيَكُونُ ‹ 40 › ترجمه : 38 - آنها مؤكدا سوگند ياد كردند كه خدا آنها را كه ميميرند هرگز مبعوث نمىكند ، آرى اين وعده قطعى خدا است ( كه همه مردگان را به زندگى باز مىگرداند ) ولى اكثر مردم نمىدانند . 39 - هدف اينست كه آنچه را در آن اختلاف داشتند براى آنها روشن سازد تا كسانى كه منكر شدند بدانند دروغ مىگفتند . 40 - ( معاد براى ما مشكل نيست چرا كه ) هنگامى كه چيزى را اراده مىكنيم فقط به آن مىگوئيم موجود باش ، بلافاصله موجود مىشود ! شان نزول : مفسران در شان نزول آيه نخستين چنين نقل كرده‌اند كه مردى از مسلمانان از يكى از مشركان طلبى داشت ، هنگامى كه از او مطالبه كرد او در پرداخت دين خود تعلل ورزيد ، مرد مسلمان ناراحت شد و ضمن سخنانش چنين سوگند ياد كرد : قسم به چيزى كه بعد از مرگ در انتظار او هستم . . . ( و هدفش قيامت